Βιβλίο επισκεπτών του Φαίδωνα Θεοφίλου   Δείτε τα σχόλια | Γράψτε σχόλια | Στατιστικά | Back to main index | Διαχειριστής

# Σελίδα: 1 | 2 |

Σχόλιο No: 13  Ημέρα: Sunday 12:35 30.12.2007 Νικολέττα Εγώ θα αναφερθώ σ'ένα απόσπασμα του έργου σας "Ο Θεός στο καφενείο" το οποίο είναι "Η Μοναχή". Μου έκανε πραγματική εντύπωση που σταθήκατε και παρατηρήσατε την αγνή, καθαρή ομορφιά,αυτή που στεκει ψηλά, που δεν προσποιείται, που δεν είναι προκλητική.. που δε ζητά τίποτα, μόνο προσφέρει. Πράγματι σ'αύτη την ομορφιά, σ'αυτή την αλήθεια, αξίζει σεβασμός και διακριτηκότητα.. Με συνεπήραν λοιπόν συναισθήματα.. συγκίνηση και αγωνία. Και τέλος ένιωσα πως δικαιώθηκα. Αυτή η ομορφιά ανήκει σ΄άλλο κόσμο. Επίσης μου άρεσε πολύ ο σχολιασμός που κάνατε στις φωτογραφίες του βιβλίου "Αιγαίο:κάθε σταγόνα ωκεανός". Σας ευχαριστώ που μας ταξιδεύεται και σας εύχομαι από καρδιάς Καλή Χρονιά!!  Σχόλιο No: 12  Ημέρα: Friday 00:54 28.12.2007 Χριστόφορος Αργυρόπουλος Για το μυθιστόρημα "Ο ΤΡΟΦΙΜΟΣ" του Φαίδωνα Θεοφίλου Πρόκειται για έργο συγγραφικής ωριμότητας,το οποίο, όμως, αποκαλύπτει εκρηκτική νεότητα ψυχής και πνεύματος και αναζητεί στο έρεβος των απωλειών και ματαιώσεων, που σημαδεύουν τη ζωή, τη δυνατότητα της τελικής λύτρωσης, της δραπέτευσης από το κάτεργο της ομοιομορφίας καιτης αποπροσωποποίησης. Στο λαμπρό αυτό κείμενο αναπτύσσονται,εμφανίζονται, χάνονται ή αναμειγνύονται αενάως πολλά από τα θεμελιώδη ερωτήματα του βίου- "ποιοί είμαστε, πούθε 'ρχόμαστε, πού πάμε", αλλά και μείζονα προβλήματα που απασχόλησαν πάντοτε την πεπερασμένη αντίληψη και πείρα μας, όπως αυτά της ταυτότητας, της συμβίωσης, της αυτονομίας, της μνήμης, της μοίρας, της δημιουργικότητας, της υπέρβασης των ορίων του νοείν και αισθάνεσθαι, της μοναξιάς και της ελευθερίας, του έρωτα και του θανάτου. Και αυτό δεν γίνεται με τρόπο σκοτεινό,δύσληπτο και βασανιστικό - όπως συμβαίνει και με σημαντικούς συγγραφείς-, αλλά, όλα, τα πικρά και τα αδιέκδυτα, αλλά και ανθισμένα και ελπιδοφόρα, διυλίζονται στο φως και στην τρυφερότητα που αναδίδει η ανθρώπινη ύπαρξη, στην απελπισμένη αναζήτηση του άλλου μισού της, η οποία νοηματοδοτεί και χρωματίζει τη ζωή. Φίλε Φαίδωνα, σε ευχαριστώ ο έσχατος αναγνώστης σου και σου εύχομαι από καρδιάς να διατηρήσεις αυτή την παράφορη ορμή της δημιουργίας που καρπίζει τόσο ωραία.  Σχόλιο No: 11  Ημέρα: Friday 14:22 28.09.2007 Γιάννης Κομνηνός Γράφει ο Γιάννης Κομνηνός Θα ήθελα στον μικρό αυτό χώρο να σχολιάσω το διήγημα “ο Θεός στο καφενείο” του Φαίδωνα Θεοφίλου που είναι από τα αγαπημένα μου. Στο διήγημα περιγράφεται μια θεϊκή Επιφάνεια σαν ένα απλό καθημερινό συμβάν. Ο θεός του Φαίδωνα δεν είναι ο άτεγκτος Θεός των Εβραίων ούτε ο απόμακρος Θεός των Χριστιανών. Μάλλον με τον Δία μοιάζει αυτός ο εύσωμος και επιβλητικός άνδρας που έχει κατεβεί από τον Όλυμπο με μορφή θνητού για να γευθεί τις ηδονές των ανθρώπων (το ούζο εν προκειμένω). Στο μυαλό μου o Θεός του καφενείου μοιάζει λίγο στον Φαίδωνα – που είναι αρκετά εύσωμος – στο πιο επιβλητικό. Θαυματουργεί μ΄ έναν τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο. Η κλίμακα των γεγονότων παραμένει ανθρώπινη, μακριά από κάθε σκοτεινή μεταφυσική. Όλα γίνονται σιωπηλά κάτω από άπλετο φως και έχουν την βεβαιότητα του ονείρου. Η διήγηση στην οποία αναμιγνύονται μαγικά και ρεαλιστικά στοιχεία φθάνει σε ένα ήρεμο τέλος και μας αφήνει γοητευμένους.  Σχόλιο No: 10  Ημέρα: Sunday 01:34 05.08.2007 Penny Σας ευχαριστώ που επισκεφτήκατε το blog μου και με τιμήσατε με σχόλιό σας! Ο δικός δικτυακός τόπος θα τοποθετηθεί στα «αγαπημένα» μου, καθώς πιστεύω ότι η μελέτη του θα έχει πολλά να μου προσφέρει. Να είστε καλά, εσείς και η οικογένειά σας. blogs.in.gr/pmprotzaki/Default.as  Σχόλιο No: 9  Ημέρα: Thursday 11:53 02.08.2007 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ Γράφει ο Νικόλαος Πλιάτσικας Φίλος Ο Φαίδων Θεοφίλου έχει ένα κοινωνικολαϊκό χάρισμα στα έργα του. Και όταν κάποιος τα διαβά-ζει πλημμυρίζεται από ανθρώπινα αισθήματα, γιατί το στόμα του στάζει μέλι και η πένα του σοφία. Αυτός είναι ο Φαίδων Θεοφίλου !!! Με την απεριόριστη φιλία μου.  Σχόλιο No: 8  Ημέρα: Saturday 13:58 26.05.2007 Θανάσης Βενέτης Γράφει Ο Θανάσης Βενέτης Ποιητής-κριτικός λογοτεχνίας Με τον Φαίδωνα Θεοφίλου αράξαμε μαζί στον Άλιμο, στο κάτω Καλαμάκι-εδώ και σαράντα τόσα χρόνια πριν,στους κάπου 500 μέτρα από τη θάλασσα, Φιλελλήνων και Κανάρη δρόμους.Με τον γενναιόδωρο και πληθωρικό Φαίδωνα να' χουμε αποδεχτεί το απόλυτο ταίριασμα στα κοινωνικά, πολιτικά,λογοτεχνικά και άλλα (πολιτιστικά,αθλητικά και λοιπά ενδιαφέροντα)κι αφού "δέσαμε" κάνουμε παρέα σχεδόν κάθε μέρα. Ο Φαίδων είναι ένα περιβόλι.Στην απαραίτητη βόλτα σταματάει και πιάνει κουβέντα με σχετικόύς και άσχετους για όποιο θέμα προκύψει. Είναι φοβερός,διαβάζει εφημερίδες και περιοδικά σαν αέρας, με υπομονή και τεράστια μνήμη θυμάται τα πάντα- ακόμα πως ο Rivaldo με lomba ξεφτέλισε τον τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού και άλλες τέτοιες λεπτομέρειες κυρίως από λογοτεχνικές αναγνώσεις.Είναι εξαίρετος πεζογράφος και ουσιαστικός ποιητής με βραβεία και άριστες διακρίσεις,δημοσιογραφεί και έχει άποψη με τεκμήρια που καθηλώνουν τον συνομιλούντα. Πάντα βάζει τα στήθη του μπροστά για το δίκιο του εργάτη, του ανήμπορου συνταξιούχου κ.λ.π. Θα ήταν παράλειψη αν δεν κάναμε μνεία για την σύντροφό του Ευτυχία,τη νιόπαντρη κόρη του Μιχαέλα και τον Φρίξο- το ωραίο και πανέξυπνο σκυλάκι του. Ο Φαίδων δεν "κάνει" τον οικογενειάρχη- είναι και τον ζηλεύουν όλοι για τον αυθορμητισμό του και για το καταπληκτικό χιούμορ που διαθέτει. Τώρα τελευταία τόχει ρίξει στο "Διαδίκτυο" και το γλεντάει με ατέλειωτες λωρες ενασχόλησης. Ο Φαίδων είναι κέρδος για την οικογένειά του, για τους φίλους του, και την κοινωνία του Αλίμου. Νά'ναι καλά και νά'χουμε τ η ν κ α λ λ ι τ ε χ νι κ ή τ ο υ δ ρ α σ τ η ρ ι ό τ η τ α υ π ό δ ε ι γ μ α κ α ι π ρ ο σ φ ο ρ ά γ ι α ό λ ο υ ς κι ας μοιράζεται το ενδιαφέρον του για τους Καλαμακιώτες όταν ακούει τους συντοπίτες του Μόλυβου-πατρίδα είναι κι αυτή.-  Σχόλιο No: 7  Ημέρα: Thursday 22:05 12.04.2007 Σπύρος Δαρσινός Η "λειτουργία τής Μήθυμνας"τού Φαίδωνα Θεοφίλου ειναι μιά πραγματικη λειτουργια,μέ ιερό τήν ιδια τήν φύση,μέ αρχιερέα τόν ιδιο τόν ανθρωπο και ψάλτες ,ο ερωτας,τό φώς,η θάλασσα,η νύχτα,τά δέντρα,οι μνήμες,η ηχώ τής ιστορίας,οι εποχές ,τά χρώματα....Και λειτουργούμενοι οι αισθήσεις,τά συναισθήματα,η ψυχή,τό πνεύμα,τό χθές ,τό παρόν καί τό αυριο.Αν μπορούσαμε ν'αφήσουμε τόν "γενέθλιο" ηχο τής υπαρξής μας ,χωρίς αναταραχή,μέσα σέ αυτή τήν αρμονική πανχορδία,τότε ο ανθρωπος δικαιώνεται καί εκπληρούται στήν ιστορία τής παναιώτητας. Ο Φαίδων Θεοφίλου μπήκε μέσα σέ αυτό τό ιερό τής Μήθυμνας,οπως οταν βρεθείς εκεί πού ακουμπά στή γή τό φώς ουράνιου τόξου,καί λουσμένος μέ Φώς μάς ερανε καί μάς ηχους καί φώς,νά γίνουμε καί μείς μύστες αυτής τής θείας "λειτουργίας !" Σπύρος Δαρσινός 12 abril, 2007 makant.blogspot.com  Σχόλιο No: 6  Ημέρα: Monday 19:07 02.04.2007 Σεραφείμ Βάγιας ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΊΛΟΥ Γράφει ο συγγραφέας Σεραφείμ Βάγιας Τον Φαίδωνα Θεοφίλου τον γνωρίζω από παλιά. Έτυχε να περάσουμε μαζί πολλά χρόνια στον ίδιο εργασιακό χώρο. Πάντα του μαχητικός, επαναστατικός, ασυμβίβαστος αλλά και ταυτόχρονα δημιουργικός. Τον θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια ανεβασμένο επάνω σ'ένα βαρέλι σε κάποιο χώρο του αεροδρομίου, να παροτρύνει τους συναδέλφους του να απεργήσουν. Τότε ακόμη δεν γνώριζα το συγγραφικό του έργο. 'Η μάλλον δεν ήξερα καν ότι εκείνος ο ανοιχτόχρωμος ψηλός και σωματώδης νεαρός άνδρας επάνω στο σκουριασμένο βαρέλι, είχε στην καρδιά του τη φλόγα ενόςποιητή. Στα χρόνια που πέρασαν τον γνώρισα καλύτερα. Ο Φαίδων Θεοφίλου μέχρι και σήμερα έχει στην καρδιά του την ίδια άσβηστη φλόγα. Το ίδιο πάθος. Αισθάνεται χρέος να εξυψώσει την τέχνη και όλη την καλλιτεχνική δημιουργία του για να εξυπηρετήσει τον άνθρωπο και την κοινωνία. Ύστερα από μια θετική πορεία στην ποίηση, ο Φαίδων Θεοφίλου αποφασίζει να μπει και στα βαθιά νερλά της Μυθιστοριγραφίας. Στο πρώτο του μεγάλο βιβλίο τον ''Τρόφιμο'' -εύχομαι να ακολουθήσουν και άλλα- μας δίνει μια τρυφερή νότα, ένα λυρικό πέταγμα,- ο ποιητής είναι παρών σε όλες τις σελίδες- και μορφοποιεί ένα δύσκολο για την πεζογραφία κοινωνικό υλικό που ικανοποιεί τον άνθρωπο στην ολότητά του. Με άλλα λόγια δημιουργεί ένα έργο μοναδικό στην ελληνική λογοτεχνία. Η πρωτοτυπία του είναι αντίθετη όχι μόνο από εκείνη που έχουν χαράξει προηγούμενοι συγγραφείς αλλά και εντελώς αντίθετη από εκείνη που ακολουθούν πολλοί της γενιάς του. Δανείζομαι τα λόγια του ποιητή και κριτικού Θανάση Βενέτη απ' την κριτική του για το νέο πεζογράφημα του Φ.Θ ''Ο Θεός στο Καφενείο'' απ' τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια και του εύχομαι ''να συνεχίσει με την ίδια αφοπλιστική φλέβα και εφηβικό ενθουσιασμό, να κατοικεί, σε σώματα, σε μορφές, σε στρόβιλους και ανθρώπους''.  Σχόλιο No: 5  Ημέρα: Sunday 14:12 01.04.2007 Σπύρος Δαρσινός <<ελεύθερος άνθρωπος είναι'εκείνος που μπορεί να ταξιδεύει μέσα του κι'εξω του. Ελεύθερος είναι'εκείνος που δεν φτιάχνει συστήματα>> Από τον <<τρόφιμο>> του Φ.Θεοφίλου. Περπατάς σ'ένα στενό διάδρομο με ακίνητες κορνιραρισμένες φωτογραφίες στους τοίχους. Περπατάς σκυφτός,για να μην χτυπήσεις το κεφάλι σου στο ταβάνι που ειναι χαμηλότερο απο το ύψος σου. Ξαφνικά,κά ποιος βάζει στο χέρι σου τον "τρόφιμο" του Φ.Θεοφίλου. Διαβάζεις, κι'όταν σηκώνεις τα μάτια σου βλέπεις ότι το ανάστημά σου είναι επάνω απο το ταβάνι. Αυτός είναι<<ο τρόφιμος>> του Φαίδωνα Θεοφίλου. Σου δίνει το ύψος που είχες κρατήσει μέσα σου. Σπύρος Δαρσινός Τεννεσί Η.Π.Α.  Σχόλιο No: 4  Ημέρα: Saturday 22:21 24.03.2007 elena pappa Το να κάνει τελικά κανείς surfing στο Internet είναι παράθυρο στον κόσμο αλλά και ένα ταξίδι στο όνειρο. Όπως συνέβη και τώρα με το blog Φαίδωνα Θεοφίλου. Δεν είναι μόνον ότι τα κειμενά του είναι γραμμένα με λέξεις σαν ψηφιδωτά που δημιουργούν τελικά ένα πραγματικό έργο τέχης. Είναι πως τα γραπτά του συνδυάζουν με ένα θαυμαστό τρόπο το σήμερα, το τώρα, τους σύγχρονους προβληματισμούς με το όνειρο, την υπερρεαλιστική (αλλά τόσο επιθυμητή!)παράλληλη πραγματικότητα. Φαίδωνα Θεοφίλου τα κείμενα σου "με έφτιαξαν" κατά το κοινώς λεγόμενο, και ευχαριστώ το Θεό του Ιnternet που με έστειλε στον δρόμο σου... δηλαδή στο blog σου. Συνέχισε... ξέρεις εσύ! Θα σε παρακολουθώ. Επόμενη Σελίδα »